ناگفته هایی از تاریخی سرد COD:BLACK OPS

چند سالی است که کمپانی Activision با انتشار نسخه های متفاوت از سری بازی های Call of Duty توانسته این بازی را به یک عنوان بسیار پر طرفدار و بسیار سود آور برای خود تبدیل کند. البته Activision با عرضه هر ساله این بازی، دیگر حس خوب انتظار برای این عنوان را در بین کاربران از بین برده است. این سری از بازی ها پس از نسخه Modern Warfare علاوه بر اینکه یک جهش بسیار بزرگ در سبک اکشن اول-شخص ایجاد کردند، دیدگاه ها و گفته های تازه ای را به همراه خود آورد. علاوه بر پیشرفت تکنیکی، کاملا مشخص است که Activision هدف دیگری را در پس عرضه این بازی ها دنبال می کند. البته بیان نکات پشت پرده این بازی ها از بحث ما خارج است. صحبت ما پیرامون نسخه جدید سری بازی های Call of Duty است که Black Ops نام دارد. بازی ای که پس از آن اتفاقات ناخوشایندی که برای استودیوی بازیسازی Infinity Ward افتاد، ساخته شد و تیم بازی سازی Treyarch امیدوار بود که بتواند عنوانی به محبوبیت سری Modern Warfare و به زیبایی آن بسازد.

داستان

داستان بازی Black Ops بر خلاف داستان سری Modern Warfare که آینده نزدیک را روایت می کرد، این بار قسمتی از تاریخ را روایت می کند که در کمتر بازی ای اینطور به آن پرداخته شده بود. Black Ops بازیکنان را به بعد از جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد می برد. داستان بازی توسط آقای دیوید ساموئل گویر (David Samuel Goyer) که در نویسندگی و کارگردانی تجربه زیادی هم دارد، نوشته شده است. بر خلاف بسیاری از بازی های اکشن اول-شخص این بازی از داستان بسیار غنی تری برخوردار است و همین مسئله روند بازی را بسیار بهتر و جذاب تر می کند. بازی از جایی آغاز می شود که بازیکن خود را در نقش الکس میسون (Alex Mason)، روی یک صندلی به صورت دست و پا بسته می بیند. الکس یک سرباز است که به این مکان آورده شده است. او به دلایلی که بعدا در طول بازی مشخص می شود، بخشی از حافظه خود را به خاطر نمی آورد و اتفاقات را به صورتی دیگر تصور می کند. الکس به این مکان آورده شده تا جواب سوال هایی را بدهد که به ظاهر چیزی از آن ها نمی داند. میسون با جواب دادن هر بخش از این سوال ها، عملیات های مختلفی را به یاد می آورد که او و همرزمانش آن ها را در طول جنگ سرد انجام داده اند. در بخشی از بازی او به خاطر می آورد که برای انجام یک ماموریت مهم از سوی جان اف کندی (John F. Kennedy) رئیس جمهور آمریکا دستور مستقیم می گیرد. پس از مدتی که سوال های اولیه بازی پاسخ داده می شوند، مشخص می شود که پای یک سلاح کشتار جمعی به نام Nova 6 در میان است. یک سلاح شیمیایی مرگبار که طرح های اولیه آن از زمان جنگ جهانی دوم به وسیله نیروهای نازی و نیروها کمونیستی شوروی سابق ریخته شده بود و اکنون پس از 20 سال به یک تهدید بسیار جدی برای دنیا تبدیل شده است. داستان بازی در مکان های مختلف مانند ویتنام، کوبا، شوروی و... اتفاق می افتد. در طول بازی مراحلی نمایش داده می شوند که به گفته سازندگان، این مراحل با الگوبرداری از واقعیت ساخته شده اند. ماموریت هایی مانند ترور فیدل کاسترو (Fidel Castro) و... از جمله ماموریت های پنهایی هستند که در این بازی بخشی از آن ها نمایش داده می شود. درست است که جنگ سرد در سال 1991 با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی پایان یافت، اما در بازی های مختلفی مانند این بازی می توانیم نشانه هایی از آن را ببینیم. جنگی که اکنون به آتش زیر خاکستر بدل شده و تنها منتظر بادی سهمگین است که آن را شعله ور سازد که البته اکنون به صورت نسیمی از سوی آمریکا در حال وزش است.

گرافیک

بازی با همان موتور بازیسازی معروف سری بازی های Call of Duty یعنی IW 4 ساخته شده که برای ساخت بازی  Call of Duty 4: Modern Warfare توسط Infinity Ward نوشته شد و از آن زمان تا کنون با تغییرات و به روز رسانی های جزئی چهار ستون بازی های Call of Duty را تشکیل داده است. در این موتور بازیسازی از مشکلات گرافیکی مرسوم مانند برش صفحه (Screen-Tearing) و دیر Load شدن بافت ها خبری نیست. کیفیت بافت های بازی همچنان در همان کیفیت نسخه های قبلی مانند Modern Warfare 2 است. البته شاهد کمی پیشرفت در جلوه هایی ویژه مانند انفجارها هستیم که در این نسخه بسیار بهتر طراحی شده اند. همچنین این نسخه بر خلاف شماره های قبلی از Draw to Distance بسیار بهتری بهره مند است. حتی کاملا مشخص است که سازندگان برای نمایش این برتری صحنه های بسیاری را درست کرده اند که محیط های وسیع بازی را تماشا کنید. از دیگر بخش هایی که در این نسخه پیشرفت داشته اند، طراحی صورت شخصیت ها است که بسیار زیبا و طبیعی تر شده اند. اما از طرف دیگر شاهد کمی افت کیفیت در طراحی سلاح ها هستیم. این نکته در مقایسه با طراحی سلاح های بازی Modern Warfare 2 کاملا مشاهده می شود. همچنین این بازی از معدود عنوان هایی است که از Mo-Cap کامل برای طراحی حرکات سربازان در بازی استفاده کرده و واکنش های بسیار طبیعی را به وجود آورده است. البته همانطور که گفته شد، این بازی در زمینه گرافیک پیشرفت قابل ملاحظه ای نسبت به نسخه های قبلی نداشته و Black Ops را می توان از این نظر همان بازی قبلی با محیط های بزرگ تر و مراحل متفاوت دانست. همچنین برای اولین بار است که در این سری از بازی ها در نبردهای اکشن و تیر اندازی با سلاح های قوی شاهد قطع عضو هستیم. این مسئله صحنه هایی را در بازی به وجود آورده که برای دیدن چندان جالب نیستند و از طرفی هم به نوعی خشونت بسیار زیاد جنگ را به نمایش در می آورد.

 

موسیقی/صداگذاری

همچنان صداگذاری یکی از نقاط قوت این سری از بازی ها به شمار می رود. عنصری که از Call of Duty 2 به بعد به یکی از قسمت های بسیار خوب بازی تبدیل شده است. افکت های صوتی بازی مانند انفجارها و... بسیار عالی در بازی به کار رفته اند. همانند نسخه های گذشته صداگذاری دقیقی برای سلاح ها صورت گرفته است. همچنین صداگذاری روی شخصیت های بازی نیز بسیار خوب است و نقطه ضعفی در آن ها دیده نمی شود. شخصیت ها در طول بازی و با توجه به شرایط، دیالوگ های بسیار خوبی را می گویند. البته زیبایی این بخش به دلیل وجود صداپیشگان و بازیگران معروفی مانند گری اولدمن (Gary Oldman) صداپیشه شخصیت ویکتور رزنو (Viktor Reznov) است. اولدمن بسیار زیبا با لهجه روسی جای این شخصیت در بازی صحبت کرده و آنقدر خوب این نقش را ایفا کرده که تشخیص صدای خود اولدمن در بازی بسیار دشوار است. در کنار او اشخاص دیگری از جمله اد هریس (Ed Harris) بازیگر مطرح هالیوود به جای شخصیت جیسون هادسون (Jason Hudson)، آیس کیوب (Ice Cube) خواننده هیپ هاپ آمریکایی به جای شخصیت سرجوخه بومن (Bowman) هم در بازی به صداپیشگی پرداخته اند. همچنین از چهره و صدای آقای جیمز سی برنز (James C. Burns) برای خلق شخصیت گروهبان وودز (Sergeant Woods) استفاده شده است. حضور این اشخاص در بازی باعث شده که قسمت صداگذاری روی شخصیت های بازی بسیار زیبا از کار دربیاید. همچنین موسیقی های بازی نیز ساخته آقای شون مورای (Sean Murray) از آهنگسازان برجسته هالیوود است که کار آهنگسازی فیلم ها و بازی های متعددی از جمله Call of Duty: World at War را انجام داده است. موسیقی های بازی هیجان لازم برای یک بازی اکشن را در این عنوان به وجود آورده اند. همچنین موسیقی در صحنه های حساس بسیار با جریان بازی هماهنگ می شود و حس خوبی را در بازی به وجود می آورد.

گیم پلی

گیم پلی از جمله عواملی است که همیشه سری بازی های Call of Duty را پیش بازیکنان محبوب نگه داشته است. این بازی نیز همچنان همان گیم پلی را داشته و در طول بازی با نمایش صحنه های سینمایی فوق العاده سعی در جذاب تر کردن آن نیز دارد. کارگردانی و به تصویر کشیدن صحنه های مختلف، از جمله هنرهای تیم سازنده این بازی بوده که حتی از عنوان قبلی یعنی بازی Modern Warfare 2 و استودیوی بازیسازی Infinity Ward نیز بهتر عمل کرده اند. بازی مملو از صحنه های درگیری و مبارزه های بسیار زیبا است که در قسمت های مختلف بازیکن را غافلگیر می کند. همانطور که گفته شد، بازی در زمان جنگ های سرد اتفاق می افتد و شما را راهی ماموریت هایی می کند که نمونه آن ها را در هیچ بازی ای ندیده اید. روند ماموریت ها و تنوع آن ها هیجان و انگیزه زیادی را برای ادامه بازی در بازیکنان به وجود آورده است. البته در برخی از صحنه های بازی به شدت زیاده روی شده و صحنه های فوق العاده خشنی را می بینیم. لازم به ذکر است که روایت داستانی بازی نیز تاثیر بسیار مثبتی در خلق این گیم پلی زیبا داشته است. همچنین فریم ریت بالا در این بازی از جمله عواملی است که باعث زیبایی این بخش شده است. سری بازی های Call of Duty از جمله بازی هایی هستند که به دلیل داشتن مخاطب و کاربر زیاد از بخش چندنفره بسیار خوبی هم بهره مند هستند. Black Ops نیز از این قاعده مستثنی نیست و همین مورد در این بازی نیز به چشم می خورد. بخش چندنفره بازی همچنان به صورت سیستم کسب تجربه (Experience Points) است و بازیکنان با بازی زیاد، آیتم های مختلفی را به دست می آورند. همچنین می توان سلاح های بازی را در این قسمت به صورت دلخواه تغییر داد و حتی نام گروه بازی خود را نیز روی آن بنویسید. همچنین در این نسخه می توان به صورت Split/Screen بخش آنلاین را هم بازی کرد.

نتیجه گیری

سری بازی های Call of Duty چند سالی است که روی نوار تکرار افتاده اند و همواره ما فقط با داستان و فضاهای جدید روبرو می شویم که با زیبایی تمام کاگردانی شده اند. اگر این کارگردانی زیبا را از این عنوان حذف کنیم، دقیقا با سه عنوان کاملا شبیه به هم (Modern Warfare, Modern Warfare 2, Black Ops) روبرو خواهیم شد. کاملا مشخص است که Activision به جنبه مالی این بازی بسیار بیشتر از جنبه تکنیکی آن اهمیت داده است. با توجه به اینکه نسخه بعدی این سری از بازی ها برای سال 2011 تایید شده، این کمپانی باید به فکر ایجاد تغییرات اساسی در گرافیک این بازی شد. چرا که اگر آن بازی نیز به همین صورت عرضه شود، دیگر باید با بازی های Call of Duty خداحافظی کرد.

انتقام عقاب ها!!!!

گزارش زیبایی از AC:BROTHERHOOD

البته این بازی فقط برای xbox360 و ps3 اومده اما واقعا دلم نیومد نزارم.

تاریخ پندهای فراوانی برای آیندگان به همراه دارد و اتفاقات و ماجراهای گوناگونی را شاهد بوده است. اما اکثر ما فقط روایت هایی از آن دوران شنیده ایم و آن ها را با افکار خودمان ترکیب کرده ایم. دزموند مایلز (Desmond Miles) هم مانند ما یک فرد بسیار معمولی بود، اما زمانه برای او ماجرای باور نکردنی ای را ترتیب داده بود. مایلز هرگز تصورش را هم نمی کرد که روزی در قلب تاریخ قرار بگیرد و روزگاران قدیم را به چشم ببیند، لمس کند و حتی توانایی تغییر آن را داشته باشد. اما او این کارها را انجام داد و به قهرمانی تبدیل شد که می تواند آینده را برای انسان ها تغییر دهد. مایلز موش آزمایشگاهی ای بود که توسط کمپانی عظیمی به نام Abstergo به بازی گرفته شده بود. وقایع زیادی رخ داد تا او به این مسئله پی ببرد. اما ماجرا هنوز برای او ادامه دارد و مشخص هم نیست که تا چه زمانی درگیر داستان سرایی های Ubisoft در سری بازی های Assassin’s Creed خواهد بود. در نسخه جدید این سری از بازی ها ما با فصل تازه ای از زندگی دزموند و جد او اتزیو آدیتوره (Ezio Auditore) روبرو می شویم.

داستان

داستان بازی دقیقا از جایی شروع می شود که نسخه دوم پایان یافت. همین جا به دوستانی که Assassin’s Creed II را بازی نکرده یا تا انتها پیش نرفته اند، پیشنهاد می کنم که این بازی را به پایان برسانند. چرا که داستان این دو نسخه به شدت با یکدیگر در ارتباط هستند و حتما لازم است که نسخه دوم را به پایان رسانده باشید. اتزیو پس از اینکه الهه ای را مشاهده می کند که پیش گویی ای را برای او یا در واقع برای دزموند بازگو می کند، به سمت شهر خود باز می گردد. به نظر همه چیز آرام است و خبری هم از درگیری نیست، اما غافل از اینکه خانواده برجیا (Borgia) که در راس آن ها چزاره برجیا (Cesare Borgia) قرار گرفته، قصد دارند از اتزیو و خانواده اش انتقام بگیرند. برجیا با لشکری عظیم به ویلای آدیتوره و شهر آن ها حمله می کند و همه چیز را از بین می برد و در این بین عموی اتزیو را نیز به قتل می رسانند. اتزیو پس از این اتفاق به روم می رود تا به سلطنت خاندان برجیا بر روم پایان دهد. اما این تازه اول ماجرا است و اتفاق های زیادی در این مسیر برای او و همینطور دزموند می افتد. در این نسخه علاوه بر اینکه شما داستان اتزیو را دنبال می کنید، با دزموند نیز بیشتر از نسخه های گذشته سر و کار خواهید داشت. دزموند و گروهش پس از اینکه در پایان نسخه دوم از دست گروه Templarها فرار می کنند، به ویلای آدیتوره می روند! ویلا و شهری که اکنون به مکان متمدنی تبدیل شده است. دزموند به دلیل استفاده زیاد از دستگاه Animus قدرت های اجدادش را به ارث برده و همچنین می تواند چیزهایی را ببیند که دیگران از دیدن آن عاجز هستند. داستان بازی از پیچیده گی های زیادی برخوردار است و حتی در بسیاری از ماموریت های جانبی بازی می توان اطلاعات مفیدی را به دست آورد.

گرافیک

گرافیک بازی در مقایسه با Assassin’s Creed II پیشرفت خوبی داشته است. این بار بازی فقط در شهر روم و محیط های اطراف آن در جریان است. شبیه سازی یک شهر کار بسیار آسان تری نسبت به ساخت چند شهر متفاوت است. از همین رو سازندگان جزئیات شهر روم را تا جایی که توانسته اند، بالا برده اند. ساختمان ها از طراحی های هنری فوق العاده ای بهره می برند. مکان های تاریخی روم بسیار خوب شبیه سازی شده اند و زمانی که شما وارد آن ها می شوید، فقط دوست دارید که محیط های اطراف را مشاهده کنید. همانطور که گفته شد، طراحی هنری بازی بسیار خوب است و شما را شگفت زده می کند. طراحی شخصیت های بازی در مقایسه با نسخه قبلی چندان تغییری نکرده و فقط در لباس و حرکات آن ها تغییراتی را شاهد هستیم. حرکات شخصیت های بازی در این نسخه بسیار بهتر از AC II است. همچنین حرکت لب ها با صداها بسیار بهتر و میزان تر شده و طراحی مردم معمولی شهر نیز خوب است. تعداد افرادی که در طول بازی می بینید، در مقایسه با بازی هایی مانند Mafia II بسیار زیادتر است و همین مسئله باعث می شود با افراد تکراری کمتری روبرو شوید. سربازها هم از طراحی لباس بسیار خوبی بهره می برند. نقش و نگارهای روی لباس آن ها و سایر افراد بازی به خوبی دیده می شوند. در کنار این زیبایی ها و نکات مثبت بازی دارای ایرادهای تکنیکی هم هست. همانند نسخه گذشته، بازی دارای مشکل هایی در قسمت سایه گذاری است. سایه های بازی با تاخیر پردازش می شوند. همچنین بافت های بازی هم با تاخیز به نمایش در می آیند. این دو مورد اساسی ترین مشکل های بازی هستند. از دیگر پیشرفت های بازی می توان به فیزک بهتر بازی اشاره کرد. در همان لحظه های ابتدایی بازی، شاهد تخریب پذیری خوب شهر هستیم. این مسئله در نسخه های قبلی کمتر به چشم می خورد.

موسیقی/صداگذاری

موسیقی بازی همچون نسخه های گذشته توسط آقای جسپر کید (Jasper Kyd) ساخته شده اند. در طول انجام بازی، موسیقی های آرام بسیار زیبایی به گوش می رسند که وقتی با مکان های تاریخی و زیبای بازی ترکیب می شوند، احساس آرامش خوبی در شما به وجود می آورند. موسیقی ها به همان سبک نسخه دوم ساخته شده اند و همین مسئله ارتباط این دو بازی با یکدیگر را بیشتر کرده است. همچنین در زمان اکشن و مبارزه ها نیز موسیقی بازی ریتم هیجان انگیزتری به خود می گیرد و شما را بسیار هیجان زده می کند. صداگذاری در این نسخه همانند نسخه های گذشته است با این تفاوت که در این نسخه Mo-Cap بهتری را برای صورت شخصیت های بازی شاهد هستیم و به همین دلیل هماهنگی دیالوگ ها با حرکت لب ها بسیار بهتر شده است. صداگذاران نسخه های قبلی مانند نولان نورث (Nolan North)، راجر کریگ اسمیت (Roger Craig Smith) و کارلوس فرو (Carlos Ferro) در این بازی هم حضور داشته اند و به ترتیب روی شخصیت های دزموند مایلز، اتزیو آدیتوره و لئوناردو داوینچی (Leonardo Da Vinci) صداگذاری کرده اند. در کل می توان صداگذاری این بازی را بسیار خوب قلمداد کرد.

گیم پلی

بازی Assassin’s Creed: Brotherhood هسته اصلی گیم پلی نسخه های گذشته را حفظ کرده و به آن جزئیات بیشتری اضافه کرده است. در این نسخه شما یک شهر بسیار بزرگ را پیش رو دارید که رفتن به قسمت های مختلف آن زمان زیادی می خواهد. می توانید طبق نسخه های گذشته از روی بام خانه ها بپرید و به قسمت های مختلف بروید و یا از اسب استفاده کنید. شهر به گونه ای طراحی شده که شما بتوانید به خوبی با اسب در آن رفت و آمد کنید. همچنین راه های مخفی در شهر قرار دارند که می توانید از آن ها تردد کنید. استفاده از این راه ها را به شدت پیشنهاد می کنم، چون شما را بدون کوچکترین جلب توجه و درگیری ای به محل مورد نظر می برند. این مکان ها را به نوعی می توان ایستگاه های مترو آن زمان دانست. در این نسخه بازیکن اکثر قدرت ها و امکاناتی را که در نسخه گذشته کسب کرده، به همراه خود دارد. شاید در نگاه اول فکر کنید که الان دیگر قدرتمندترین فرد شهر هستید و کشتن نگهبان ها مثل آب خوردن است. اما اینچنین نیست. دشمنان و سربازها نیز همانند شما بسیار قوی شده اند و از سلاح ها و زره های بهتری بهره می برند. اما بازی یک راه حل پیش پای شما قرار داده است. می توانید برای خود تجهیزات جدید و زره های تازه تهیه کنید. البته تمام این ها نیاز به پول دارد و پول هم از انجام ماموریت های مختلف به دست می آید. در طول بازی مغازه های بسیاری را مشاهده می کنید که بسته هستند. می توانید این مغازه ها را بخرید و از امکانات آن ها استفاده کنید. این مغازه ها هر چند وقت یک بار نیز به شما پول می دهند، چون شما صاحب آن ها هستید. در بازی سلاح های  جدید زیادی قرار گرفته اند. اتزیو با هرکدام از این سلاح ها می تواند حرکات و تکنیک های مختلفی را اجرا کند و دشمن را به روش های مختلف از بین ببرد. این حرکات یکی از جذابیت های بسیار خوب بازی در زمان نبردها هستند. ماموریت های بازی نیز در مقایسه با نسخه های قبلی از تنوع بهتری برخوردار هستند و کمتر شما را خسته می کنند. آن ها را می توان به چند دسته مختلف تقسیم کرد: مرحله های کاملا اکشن، مرحله هایی که باید به صورت کاملا مخفیانه انجام شوند و مرحله هایی که شامل تعقیب یا گریز می شوند. البته هر کدام از این حالت ها در طول بازی به روش های مختلف شما را درگیر خود می کنند. همانطور که از نام بازی هم مشخص است، اتزیو در این نسخه برای رسیدن به اهدافش قصد تشکیل یک گروه را دارد. در طول بازی باید افراد مناسبی را برای گروه خود پیدا کنید و پس از مدتی می توانید از این افراد در ماموریت های خود استفاده کنید. البته باید این افراد را هم مانند خود به تجهیزات خوب و قوی مجهز کنید. گیم پلی همچنان دارای مشکلات نسخه های قبلی است، اما در مقایسه با آن ها بسیار بهتر شده است. در این نسخه کمتر با گیر کردن دشمن ها در هوا و یا در و دیوار روبرو خواهید شد. همچنین با افت فریم کمتری هم مواجه می شوید. اما همین مشکلات اندک هم در برخی از قسمت ها باعث بروز مشکلات زیادی می شوند. در این نسخه بخش چندنفره نیز قرار گرفته است. قسمتی که حتما طرفداران خاص خودش را دارد و ساعت ها گیم پلی هیجان آور را برای بازیکنان به همراه می آورد. بخش چندنفره دارای چهار نقشه مختلف است که بسیار شبیه به شهر روم و شهرهای نسخه های قبلی طراحی شده اند. در بخش چندنفره می توانید مهارت های خود در زمینه Assassin بودن را محک بزنید و ببینید که در رویارویی با سایر بازیکنان چه برتری ها و چه ضعف هایی دارید. در این نسخه زمان هایی فرار می رسند که شما باید حتما دزموند را خارج از دنیای Animus کنترل کنید. این مسئله یکی از بخش هایی بود که همیشه طرفداران این سری از بازی ها خواهان آن بودند و اکنون Ubisoft این فرصت را برای آن ها فراهم کرده است.

نتیجه گیری

استودیوی بازیسازی Ubisoft Montreal با توجه به مدت زمان یکساله ای که در اختیار داشته، توانسته یک بازی خوب را روانه بازار کند. بازی ای که از بعضی جهات بسیار بهتر از نسخه دوم است، اما وجود مشکلات تکنیکی در گرافیک و گیم پلی از زیبایی و کیفیت آن کم کرده است. این نسخه یک دنباله بسیار خوب و یک بازی قابل قبول در بین عناوینی است که در مدت یک سال ساخته می شوند.

بازگشت سلطان جاده ها NFS : HOT PURSUIT

سری Need for Speed یكی از محبوب ترین عناوین مسابقه ای صنعت بازی است كه سازنده آن یعنی EA هر سال یك بازی تحت این نام عرضه می كرد. متاسفانه بعد از Need for Speed: Carbon این سری ضعف زیادی از لحاظ ساختاری و نوآوری داشت كه در شماره های بعد، هر عنوان بدتر از قبل می شد. EA سال پیش با عرضه Shift شانس خود را در مسابقات شبیه سازی هم امتحان كرد كه البته با بازی خوبی طرف بودیم ولی Shift یك Need for Speed واقعی نبود. برای بازگشتن به دوران اوج EA این بار استودیوی با تجربه Criterion كه قبلا سری محبوب Burnout را در دست داشت، وارد كار كرد و آن ها تصمیم گرفتند به سبك و سیاق سری Hot Pursuit بازگردند كه طرفداران زیادی هم داشت.

گرافیك

كمتر بازی می تواند به زیبایی NFS: Hot Pursuit محیط های اطراف را به تصویر بكشد. شهر بازی بسیار بزرگ و از تنوع آب و هوایی بسیار بالایی برخوردار است. محیط های شمالی سرد هستند و شما به زیبایی این جو سرد را در طراحی محیط می بینید. خیابان ها خیس هستند و گاه رعد و برق هم به آن اضافه می شود. جلوه های آب در زیر لاستیك ماشین بسیار دیدنی هستند. مناطق غربی از آب و هوایی استوایی برخوردارند. آسمان آبی با ابرهای بزرگ سفید همانند آسمان بهشت است و درختان سبز با طبیعتی زیبا شما را محو محیط دیدنی آن می كند. محیط های جنوبی، بیابان های شهر هستند. Draw to Distance این بیابان ها شما را غرق خود می كند و گاه بادهای ملایم شن های بیابان را به جاده می آورد. طراحی ماشین ها به بهترین شكل كار شده و تنوع زیاد خودروهای لایسنس دار باعث شده كه جلوه های بصری بیشتر به چشم بیایند. این یك Burnout نیست كه بعد از هر تصادف، ماشین شما نابود شود، اما Criterion پا فراتر گذاشته و تصادف های شدید را شبیه به Burnout كرده است. ماشین شما به بهترین شكل آسیب می بیند و گاه حتی روی سرعت و Handling آن تاثیر می گذارد. در نهایت NFS: Hot Pursuit از لحاظ بصری یك شاهكار بی نقص و زیبا است.

موسیقی/صداگذاری

صدای موتور تمام ماشین ها از روی نمونه واقعی آن ها طراحی شده كه بسیار دقیق و جالب كار شده است. محیط با وجود موسیقی، پر از صداهای متنوع است. وقتی روی جاده های خیس رانندگی می كنید، دقیقا صدای واقعی آن ها را می شنوید و یا وقتی به جاده خاكی می روید صدای خاك و ریگ های این جاده ها را زیر لاستیك خود می شنوید. در منوی بازی با انتخاب هر ماشین یك خانم مشخصات كامل این ماشین از سال ساخت و پیچیده ترین امكانات آن را به شما می دهد كه خیلی جالب و مفید هم است. Hot Pursuit در بخش موسیقی یك بازی كامل است. مسابقات رسمی، مخصوصا بخش Hot Pursuit از آهنگ های اختصاصی استفاده می كند كه بسیار هیجانی زیبا كار شده اند. مسابقات دیگر همچون Time Trial و یا Racing معمولی از آهنگ های لایسنس شده استفاده می كنند كه به بهترین شكل انتخاب شده اند و در مكان های درستی پخش می شوند كه دقیقا همان حس مورد نظر مسابقه را به شما القاء می كنند.

گیم پلی

این بازی دقیقا همان چیزی است كه طرفداران دو آتیشه NFS از آن انتظار دارند. همچنین Hot Pursuit یك عنوان مسابقه ای است كه چه طرفداران Burnout و چه طرفداران شبیه سازی را به خود جذب می كند. در این شماره بازی به اصل تعقیب و گریز با پلیس بازگشته است. شما در دو حالت كلی می توانید بازی كنید. می توانید در نقش مسابقه دهندگان غیر قانونی و یا در قالب پلیس های راه شركت كنید. در قسمت اول به لطف لیست عظیم ماشین های لایسنس شده، باید با شركت در مسابقات مختلف میزان تحت تعقیبی (Most Wanted) خود را بالا ببرید و پلیس های بیشتری را به دنبال خود راه بیندازید. خبری از خرید ماشین نیست و این بار با گرفتن مدال های مختلف، خود بازی به شما ماشین جایزه می دهد كه اتفاقا در این زمینه دست و دلباز هم بوده و شما با هر مسابقه بهترین ماشین ها را آزاد می كنید. اگر از طریق میانبر پلیس ها را گم كرده و یا از جاده خارج كنید و یا از نیتروژن برای سرعت بیشتر استفاده كنید، می توانید امتیاز بیشتری گرفته و در نهایت با اول تا سوم شدن، مدال های مختلفی از قبیل طلا، نقره و برنز بگیرید و نام خود را در لیست بزرگترین خلافكارهای جاده ای ثبت كنید! بخش های مختلفی در این قسمت هستند که تنوع زیادی به بازی داده اند. مثلا قسمت دوئل كه در Carbon هم بود و یا Hot Pursuit كه در حین مسابقه باید از دست پلیس هم فرار كنید. بخش Racing معمولی و بخش Time Trial هم كه خیلی هیجانی طراحی شده اند. با پیشروی در بازی امكانات جالبی دریافت می كنید. مثلا می توانید تیغ های فلزی بگیرید و در حین رانندگی آن ها را در جاده پخش كنید تا ماشین های عقبی و یا پلیس را پنچر كنید. در Hot Pursuit حتی از EMP هم می توانید استفاده كنید. با زدن EMP موتور ماشین های اطراف خود را خاموش می كنید و می توانید از آن ها جلو بزنید. دو قدرت دیگر هم وجود دارند كه آن را به عنوان یك سورپرایز برایتان نگه داشته ایم! بخش پلیس هم هیجان بسیاری دارد. در این بخش تنوع ماشین ها كمتر است، ولی بهترین وسیله های نقلیه را به شما می دهند. این بخش همانند قسمت قبل دارای تنوع بسیاری است. شما باید رانندگان خلافكار را تعقیب و آن ها را به هر نحوی متوقف كنید. در بعضی مواقع باید خود را در سریع ترین حالت ممكن به محل جرم برسانید كه خیلی شبیه به Time Trial است. هوش مصنوعی ماشین های دیگر بسیار بالا است. آن ها كمتر از میانبر استفاده می كنند، ولی رانندگی و استفاده به موقع از نیتروژن و... بسیار كار آمد است. پلیس ها هم خیلی خوب عمل می كنند و به هر نحوی قصد محاصره و متوقف كردن شما را دارند. وقتی پلیس هستید، تعقیب خلافكارها با توجه به همین AI قوی بسیار جذاب است. آن ها به سرعت از بین ماشین ها رد می شوند و در آخرین لحظه ناگهان به میانبرها می روند كه شما را غافلگیر كرده و در نهایت از جاده خارج می كنند. بخش چندنفره بازی كه Autolog نام دارد، یكی از نوآورترین بخش های چندنفره در چند سال اخیر است. مودهای فراوانی برای این قسمت در نظر گرفته شده و شما می توانید در نقش پلیس و دوستانتان در نقش خلافكار باشند. می توانید یك گروه پلیس تشكیل بدهید و به جنگ خلافكارهای جاده ای بروید. Criterion توجه زیادی روی این بخش داشته كه نتیجه، خلق یك بازی چندنفره بسیار لذت بخش شده است.

نتیجه گیری

در نهایت Need for Speed: Hot Pursuit را می توان یكی از بهترین عناوین مسابقه ای Arcade این نسل و حتی سری Need for Speed نامید كه به بهترین شكل از المان ها و پتانسیل این سری استفاده كرده است. به هیچ وجه این تجربه هیجانی از Criterion را از دست ندهید.

نقد و بررسی كوتاه James Bond 007: Blood Stone

همیشه بازیهای سری جیمز باند به اندازه فیلمهایشان جذاب نبوده اند ولی این بار قضیه کمی متفاوت است اکتیویژن بازی جدید جیمز باند را از روی فیلمی نساخته ولی ممکن است از روی این بازی فیلمی ساخته شود! این بازی که blood stone نام دارد داستانی نو از جیمز باند و ماموریت هایشان است.

داستان بازی از این قرار است که یک محقق به وسیله گروهی تبهکار ربوده میشود و جیمز باند و یارانش به دنبال او به شهر های مختلفی از جمله استانبول،بانکوک،سیبری،جنوب فرانسه و غیره میرود این بازی داستانی جذاب ولی تکراری را دنبال میکند.

گیم پلی بازی بسیار عالی و چشمگیر است سیستم کاور گیری و مبارزه تک به تک بسیار دلچسبند علاوه بر این مبارزات شما سلاح های متفاوتی را در اختیار دارید تا جان دشمنتان را بگیرید صحنه های سینماتیک بسیار زیبایی در بازی وجود دارد که هر کسی را به وجد می آورد شما سوار ماشین،قایق و غیره میشوید و دشمنانتان را تعقیب میکنید این تعقیب وگریز ها هم بسیار جذاب ساخته شده اند دلیل اینکه تعقیب و گریز در این بازی بسیار خوب ساخته شده این است که همکار اکتیویژن در ساخت این بازی Bizarre Creations است که بازی blur را در کارنامه خود دارد.

گرافیک بازی نسبت به بقیه بازی های امسال عقب افتاده چهره جیمز باند وسایر شخصیات بازی پر جزئیات نیستند ولی مکان ها پر جزئیات و زیبا کار شده اند همچنین دشمنان باند هم نسبتا متنوع هستند.

موسیقی و صداگذاری بازی محشر است صدای جیمز باند را که شخصیت اصلی اش در فیلم ها یعنی دنیل کریج بر عهده دارد و صداگذاری بقیه شخصیت ها هم خیلی خوب کار شده موسیقی بازی هم کاملا حماسی و زیباست و به طور کامل با بازیباز ارتباط برقرار میکند.

با این تفاسیر شما با یک بازی خیلی عالی طرفید که میتواند مدت ها شما را سرگرم کند.

داستان:8
گیم پلی:9
گرافیک:7
موسیقی و صداگذاری:9

نمره بازی:8.25

منبع:سرزمین بازی